Al mijn werk

Voor RAVE-L haalde Holland Festival een grote productie naar de Grote Zaal van het Muziekgebouw. Les Apaches! speelde Ravel, Parrish Smith stond klaar voor de elektronische laag, en de zaal werd omgebouwd tot iets tussen concertzaal en clubruimte. Niet echt een rave. Ik ben op raves geweest, trust me.

De load-in begon met een flinke wandeling. Samen met de bandleden van Ex-Easter Island Head sleepten we hun uitgebreide instrumentarium – van percussie tot prepared guitars en stage mixers – dwars door een lege Grote Zaal naar onze werkplek in de Kleine Zaal. Er was meteen een klik met Ben, en het viel op hoe behulpzaam en enthousiast deze groep Scousers uit Liverpool was.

In een normaal theater heb je hooguit twee laaddoks. Bij Royal Lemkes in Bleiswijk reed de bakwagen van Orange Rental rustigjes naar binnen bij dok 34, en dat was niet eens de laatste. Tussen de zeecontainers en schaarliften, in een gigantische distributiehal voor planten, bouwden we een compleet theater voor de afsluiting van Casa Cadanza On Tour.

De voorstelling Wiegeling is een ode aan het wiegelied. In een zachte, geborgen omgeving gaan Sterre Konijn (sopraan), Rudi van Hest (klarinet) en Jaber Fayad (oed/عود) muzikale ontmoetingen aan met het jonge publiek (6-18 maanden) en met elkaar.

Afternoon of a Nymph van Dunja Jocić is een radicale herinterpretatie van Nijinsky’s Prélude à l’après-midi d’un faune uit 1912, dit keer gezien door de ogen van de nimf. Zeven dansers, een herwerkte Debussy-compositie van Jonathan Bonny: samen onderzoeken ze macht, identiteit en perceptie. In Theater Rotterdam draaide ik de voorstelling als FOH-engineer op een Allen & Heath SQ5, en mixte ik de uitvoering naar een staande ovatie.

Er is een moment tijdens het Amsterdam 750 slotfeest waar Edsilia Rombley’s stem de kathedraal-grote tent op het Museumplein vult, maar ze is er niet. Het videobeeld springt naar haar, staand bovenop de Johan Cruijff Arena, live zingend, haar stem zweeft door de stad via onze systemen. Voor één keer luister ik niet kritisch, zit ik niet mentaal frequenties bij te stellen of me zorgen te maken over latency. Gewoon kippenvel. Die stem, die presence, de brutaliteit van de hele productie - het werkte allemaal gewoon. Klonk en zag er fantastisch uit.

Terwijl de laatste zonnestralen het binnenplein van H’ART Museum verlichtten, stonden Kevin, Gijs en ik klaar voor een bijzondere avond - de opening van de tentoonstelling Brancusi, De Geboorte van de Moderne Beeldhouwkunst.

Veertien sprekers, één middag, en de delicate dans van het aanbrengen van headset microfoons in Cinema 1 van het Eye Filmmuseum. De European Foodservice Summit bracht restaurantleiders uit heel Europa samen voor een dag vol inzichten over de toekomst van de horeca.

Op een koele septemberdag in Duinrell mocht ik de Vaksjaak Podcast opnemen in een tent. Een opname vol lachende kinderen, achtbaangeschreeuw en de uitdaging van het maken van een single-take recording in een oncontroleerbare omgeving.

Soms gebeuren de mooiste momenten als je ze het minst verwacht. Tijdens mijn werk als A2 voor Dekmantel aan ’t IJ ontdekte ik dat legendes van de elektronische muziek verfrissend menselijk zijn.